Ο νέος ν. 4587/18 έφερε σημαντικές αλλαγές που βελτίωσαν το νόμο για τον εξωδικαστικό μηχανισμό, κάνοντας βήματα προς τη λύση βασικών προβλημάτων που είχαν παρατηρηθεί.

  1. Επειδή είχε παρατηρηθεί ότι ένας πιστωτής μπορούσε πολύ εύκολα να μπλοκάρει την όλη διαδικασία, πλέον αν υπάρχουν οφειλές που δεν προέρχονται από την επιχειρηματική δραστηριότητα του οφειλέτη αλλά από άλλη αιτία, μπορούν με τη συναίνεση του πιστωτή να εξαιρεθούν αυτές από τη διαδικασία.
  2. Η αναστολή των μέτρων αναγκαστικής εκτέλεσης και ασφαλιστικών μέτρων για χρονικό διάστημα 90 ημερών από την ημερομηνία αποστολής της πρόσκλησης προς τους πιστωτές, παρατείνεται και μετά τις 90 ημέρες, εφόσον η ολοκλήρωση της διαδικασίας εντός των 90 ημερών εμποδίστηκε από τους πιστωτές που ζήτησαν παρατάσεις των προθεσμιών, και μόνο έναντι των πιστωτών αυτών. Το ίδιο ισχύει και αν ζητηθεί παράταση από πιστωτή μετά τις 90 ημέρες και για όσο χρονικό διάστημα διαρκεί η παράταση αυτή.
  3. Από την αποστολή της πρόσκλησης από τον συντονιστή προς το Δημόσιο και καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας διαπραγμάτευσης αναστέλλεται η ποινική δίωξη για το αδίκημα του άρθρου 25 του ν. 1882/1990 (μη καταβολής χρεών προς το Δημόσιο) αναφορικά με τις οφειλές, των οποίων ζητείται η ρύθμιση. Κατά το χρονικό διάστημα της αναστολής της ποινικής δίωξης αναστέλλεται η παραγραφή του αδικήματος, χωρίς να ισχύει ο χρονικός περιορισμός της παραγράφου 3 του άρθρου 113 του Π.Κ.
  4. Από την αποστολή της πρόσκλησης από τον συντονιστή προς τον Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης και καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας διαπραγμάτευσης αναστέλλεται η ποινική δίωξη για τα αδικήματα του α.ν. 86/1967 (μη καταβολή ασφαλιστικών εισφορών) αναφορικά με τις οφειλές, των οποίων ζητείται η ρύθμιση. Κατά το χρονικό διάστημα της αναστολής της ποινικής δίωξης αναστέλλεται η παραγραφή του αδικήματος, χωρίς να ισχύει ο χρονικός περιορισμός της παραγράφου 3 του άρθρου 113 του Π.Κ.
  5. Το Δημόσιο και οι Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης μπορούν να προτείνουν στους οφειλέτες, οι οποίοι δεν εμπίπτουν στο νόμο, λύσεις ρύθμισης των οφειλών τους προς αυτούς (με κάποιους περιορισμούς π.χ. όχι αποπληρωμή προς το Δημόσιο με περισσότερες από 120 δόσεις ή μηνιαία δόση μικρότερη των 50 ευρώ). Τέτοιες περιπτώσεις αποτελούν :

α) οφειλέτες των οποίων οι συνολικές οφειλές δεν ξεπερνούν τις 20.000 ευρώ

β) οι αθλητικές ανώνυμες εταιρείες

γ) οι οφειλέτες των οποίων οι οφειλές προς το δημόσιο ή/και τους Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης υπερβαίνουν το 85% των συνολικών οφειλών τους, ή οφειλές τους προς αυτούς ανήκουν στο υπολειπόμενο ποσοστό του έως 15% των συνολικών οφειλών τους

δ) όσοι είναι φυσικά πρόσωπα, τα οποία αποκτούν εισόδημα από επιχειρηματική δραστηριότητα, σύμφωνα με τον ν. 4172/2013 αλλά δεν έχουν πτωχευτική ικανότητα (π.χ. οι δικηγόροι)

ε) όσοι δεν κατόρθωσαν να εξασφαλίσουν απαρτία πιστωτών, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο τελευταίο εδάφιο της παραγράφου 2 του άρθρου 8 χωρίς το Δημόσιο ή αντίστοιχα ο Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης να έχει δηλώσει την πρόθεσή του να μην συμμετάσχει στη διαδικασία.

  1. Σύμφωνα με το νόμο, αν ο οφειλέτης δεν τηρεί τους όρους της σύμβασης αναδιάρθρωσης οφειλών, ο πιστωτής δικαιούται να ζητήσει την ακύρωση της συμφωνίας ως προς όλους. Με την ακύρωση της σύμβασης οι απαιτήσεις των πιστωτών κατά του οφειλέτη και των συνοφειλετών παραμένουν όπως ήταν πριν τη διαδικασία του εξωδικαστικού, αφαιρουμένων των ποσών που καταβλήθηκαν σε εκτέλεση της σύμβασης. Με το νέο νόμο διευκρινίζεται πως κατ’ εξαίρεση η ακύρωση της σύμβασης δεν ασκεί επίδραση στη νομική θέση πιστωτών, οι απαιτήσεις των οποίων έχουν ήδη ικανοποιηθεί πλήρως σύμφωνα με τους όρους της σύμβασης αναδιάρθρωσης κατά το χρόνο έκδοσης της απόφασης ακύρωσης αυτής.