ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΚΟΖΑΝΗΣ – ΑΠΟΦΑΣΗ: 19/2026

ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ: 19/2026
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΚΟΖΑΝΗΣ

(Διαδικασία Εκούσιας Δικαιοδοσίας)
(ΓΑΚ: …. / 2026, ΕΑΚ: …/2026)

Η Δικαστής, Νικολέττα Περγαντου, έχοντας υπόψη την από …..-….-2026 αίτηση του Α.Ι. του ………, κατοίκου ………, οδός ….. αρ. …., με Α.Φ.Μ. …….. /Δ.Ο.Υ. ……., η οποία καταχωρίσθηκε στο Ηλεκτρονικό Μητρώο Φερεγγυότητας του άρθρου 213 του Ν. 4738/2020 την …..-….-2026, δημοσιεύθηκε με αριθ. ΗΜΦ …….. και κατατέθηκε μέσω αυτού στη γραμματεία του παρόντος Δικαστηρίου με ΓΑΚ …../…-…-2026 και ΕΑΚ …/…-….-2026, ως υπογράφεται από την πληρεξούσια δικηγόρο του, Άννα ΚΟΡΣΑΝΟΥ (ΑΜ ΔΣΑ 25284),

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 178 παρ. 1 του Ν. 4738/2020 τόσο στην περίπτωση της διαδικασίας του άρθρου 173, όσο και αυτής του άρθρου 177, εφόσον σύμφωνα με τα στοιχεία, στα οποία παρέχεται πρόσβαση μέσω του Ηλεκτρονικού Μητρώου Φερεγγυότητας, πιθανολογείται ότι τα μη βεβαρημένα στοιχεία της περιουσίας του οφειλέτη δεν επαρκούν για την κάλυψη των εξόδων της διαδικασίας και τα ετήσια εισοδήματα του οφειλέτη, δεν υπερβαίνουν το ποσό των ετησίων εύλογων δαπανών διαβίωσης ή αν είναι υψηλότερο, το δωδεκαπλάσιο του ακατάσχετου της παρ. 2 του άρθρου 33 του Κώδικα Εισπράξεως Δημοσίων Εσόδων (Ν. 4987/ 2022, Α’ 190), δεν διορίζεται σύνδικος και το Δικαστήριο διατάσσει την καταχώριση του ονόματος ή της επωνυμίας του οφειλέτη στο Ηλεκτρονικό Μητρώο Φερεγγυότητας του άρθρου 213, προσδιορίζει την ημερομηνία παύσης των πληρωμών και επέρχονται οι συνέπειες της καταχώρισης του άρθρου 77 παρ. 4 του Ν. 4738/2020. Την ανεπάρκεια μπορεί να την αναδείξει με κύρια παρέμβαση και πιστωτής (άρθρο 178 παρ. 1 Ν. 4738/2020, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 81 του Ν. 5072/2023 Φ.Ε.Κ. Τεύχος Α ́ 198/04.12.2023). Το άρθρο 178 παρ. 1 του Ν. 4738/2020 προσάρμοσε την διάταξη του άρθρου 77 παρ. 4 του Ν. 4738/2020 στις ιδιαιτερότητες των πτωχεύσεων μικρού αντικειμένου. Το δε άρθρο 77 παρ. 4 του Ν. 4738/2020 αποτελεί θετική αντικειμενική προϋπόθεση με την έννοια ότι, για να κηρυχθεί η πτώχευση, θα πρέπει το πτωχευτικό Δικαστήριο να πιθανολογήσει και να αναφέρει στην απόφαση ότι η περιουσία του οφειλέτη επαρκεί πράγματι για την κάλυψη των εξόδων της διαδικασίας. Δεν αρκεί, δηλαδή, η επάρκεια της περιουσίας για αντιμετώπιση μερικών μόνο εξόδων της διαδικασίας ή των εξόδων μέχρι ενός ορισμένου χρονικού σημείου ή διαδικαστικού σταδίου. Απαιτείται επάρκεια της περιουσίας για κάλυψη όλων των εξόδων, συνήθων ή εξαιρετικών, της συγκεκριμένης πτωχευτικής διαδικασίας. Για την τυχόν επάρκεια ή ανεπάρκεια της περιουσίας αρκεί κατά το γράμμα του νόμου πιθανολόγηση, επειδή ούτε τα έξοδα της διαδικασίας, ούτε το μέγεθος της περιουσίας του οφειλέτη μπορούν εκ των πραγμάτων να προβλεφθούν με ακρίβεια. Επισημαίνεται ότι στα έξοδα υπολογίζονται όλες οι προβλέψιμες δικαστικές και διαχειριστικές δαπάνες, όπως ιδίως οι δαπάνες για την είσπραξη απαιτήσεων του πτωχού, για την πτωχευτική ανάκληση, για την ικανοποίηση των ομαδικών πιστωτών, η αντιμισθία του συνδίκου κ.λπ.. Αρκεί δε εν προκειμένω η κατά το δυνατόν εκτίμηση των εξόδων, χωρίς να απαιτείται η ειδικότερη παράθεση στην απόφαση, που απορρίπτει την αίτηση για κήρυξη της πτώχευσης λόγω ανεπάρκειας περιουσίας, πράξεων και δαπανών (ΑΠ 578/2018, ΕφΚρ 14/2021 ΝΟΜΟΣ). Στη δε περιουσία συναριθμούνται, εκτός των ταμειακών διαθεσίμων (μετρητών) του οφειλέτη, των εισπρακτέων απαιτήσεων και της αξίας των ελευθέρων βαρών στοιχείων, αφενός μεν οτιδήποτε μπορεί να επανακτηθεί με τον θεσμό της πτωχευτικής ανάκλησης, αφετέρου, δε, και το υπόλοιπο της αξίας των εμπραγμάτως βεβαρημένων πραγμάτων μετά από την αφαίρεση της αξίας του βάρους. Όμως, αν τα ρευστοποιήσιμα στοιχεία του ενεργητικού της περιουσίας του οφειλέτη (απαιτήσεις, πάγια κ.λπ.) δεν είναι πράγματι ευχερώς ρευστοποιήσιμα (ιδ. και άρθρο 191 παρ. 1 του Ν. 4738/2020, όπου, προκειμένου για την κήρυξη της παύσης των εργασιών της πτωχευτικής διαδικασίας και την περάτωσή της πτώχευσης, γίνεται λόγος για έλλειψη ευχερώς ρευστοποιήσιμης περιουσίας), η έλλειψη επαρκούς περιουσίας θα πρέπει να θεωρηθεί και στην περίπτωση αυτή δεδομένη. Μη ευχερώς ρευστοποιήσιμη περιουσία υπάρχει προφανώς, όταν η μη αποτελούμενη από μετρητά περιουσία του οφειλέτη πιθανολογείται ότι δεν θα μπορέσει να ρευστοποιηθεί εντός χρόνου πρόσφορου, για να καλύψει με επάρκεια τις εν τω μεταξύ (μέχρι την ρευστοποίηση) γεννώμενες διαδικαστικές δαπάνες. Επάρκεια, συνεπώς, περιουσίας για την κάλυψη των διαδικαστικών εξόδων ως προϋπόθεση κήρυξης της πτώχευσης υπάρχει, όταν στην περιουσία του οφειλέτη συμπεριλαμβάνονται τα αναγκαία με πιθανολόγηση για την ολοκλήρωση της διαδικασίας μετρητά ή όταν η πράγματι ρευστοποιήσιμη περιουσία κρίνεται ότι μπορεί να ρευστοποιηθεί σε πρόσφορο χρόνο και η ρευστοποίηση να αποδώσει τα αναγκαία για την περαίωση της διαδικασίας χρήματα. Η διάταξη είναι συνεπής προς την προβλεπόμενη στο άρθρο 166 του Ν. 4738/2020 παύση των εργασιών της πτώχευσης λόγω έλλειψης ενεργητικού ικανού προς αντιμετώπιση των διαδικαστικών εξόδων. Εφόσον, δηλαδή, από έλλειψη ρευστού δεν μπορεί να συνεχισθεί η διαδικασία, για μείζονα λόγο δεν μπορεί και να αρχίσει. Σε αμφότερες πάντως τις περιπτώσεις είναι αυτονόητο ότι συντρέχουν ήδη οι λοιπές προϋποθέσεις της κήρυξης της πτώχευσης. Το Δικαστήριο, επομένως, μπορεί να ερευνήσει την ύπαρξη της εν λόγω προϋπόθεσης για την κήρυξη της πτώχευσης, αφότου έχει ήδη σχηματίσει πλήρη δικανική πεποίθηση για την συνδρομή όλων των ως άνω λοιπών προϋποθέσεων. Πάντως, με τις αλλαγές, που επέφερε ο Ν. 4446/2016 στις σχετικές διατάξεις του Ν. 3588/2007, οι οποίες εξακολουθούν όμοιες υφιστάμενες και στον Ν. 4738/2020, ο αιτών την κήρυξη της πτώχευσης πρέπει πλέον να επικαλείται στην αίτησή του την επάρκεια της περιουσίας του οφειλέτη και να φροντίζει να καθιστά δυνατή την πιθανολόγησή της από το Δικαστήριο. Αρκεί προς τούτο να αναφέρει στην αίτησή του και να θέτει υπόψιν του Δικαστηρίου τα σχετικά οικονομικά στοιχεία, από τα οποία μπορεί να αντληθεί η πιθανολόγηση. Άλλα αποδεικτικά μέσα αποκλείονται από την διάταξη της παρ. 4 του άρθρου 77 του Ν. 4738/2020 (ΕφΚρ 14/2021 ΝΟΜΟΣ). Το Δικαστήριο, επομένως, είναι πλέον υποχρεωμένο να ελέγχει και την ύπαρξη αυτής της προϋπόθεσης με πιθανολόγηση. Θα πρέπει δε, να απορρίπτει την αίτηση κήρυξης της πτώχευσης, αν από αυτήν και τα προσαγόμενα οικονομικά στοιχεία δεν πιθανολογείται η επάρκεια της περιουσίας. Ωστόσο, κατά τα προρρηθέντα εξαιτίας του ιδιόμορφου τεκμηρίου του άρθρου 173 παρ. 1 του Ν. 4738/2020, με το οποίο, εφόσον παρέλθει χρονικό διάστημα τριάντα ημερών από την δημοσιοποίηση της αίτησης στο Ηλεκτρονικό Μητρώο Φερεγγυότητας και δεν ασκηθεί παρέμβαση ή ασκηθεί παρέμβαση αφορώσα μόνο στον διορισμό συνδίκου, η αίτηση γίνεται αυτόματα δεκτή από το πτωχευτικό Δικαστήριο με μόνη την πάροδο του τριακονθήμερου, το Δικαστήριο δεν εξετάζει κατ’ ουσίαν αν συντρέχουν οι υποκειμενικές και αντικειμενικές προϋποθέσεις κήρυξης του οφειλέτη σε πτώχευση των άρθρων 76 – 77 του Ν. 4738/2020 (Περάκη «Πτωχευτικό Δίκαιο», έκδοση 2021, παρ. 24, περ. 14 – ΙΙ, σελ. 201). Εξετάζει, όμως, το παραδεκτό και νόμιμο της αίτησης, καθώς σε διαφορετική περίπτωση, κατά την οποία εξαιτίας του προρρηθέντος τεκμηρίου, δεν εξεταζόταν ούτε το παραδεκτό ούτε το νόμιμο της αίτησης, τότε θα μπορούσαν π.χ. να πτωχεύουν τα εξαιρούμενα κατά το άρθρο 76 του Ν. 4738/2020 πρόσωπα ή θα μπορούσε ο οφειλέτης να μην έχει οποιαδήποτε συνέπεια στην περίπτωση, που δεν συνυπέβαλε τα αναφερόμενα στο άρθρο 174 του Ν. 4738/2020 έγγραφα ή το γραμμάτιο κατάθεσης στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων του άρθρου 173 παρ. 2 του Ν. 4738/2020. Συνεπώς, κατά την άποψη του παρόντος Δικαστηρίου και οι προϋποθέσεις του άρθρου 178 παρ. 1 του Ν. 4738/2020, που αποτελούν αντικειμενική προϋπόθεση στο πλαίσιο των πτωχεύσεων μικρού αντικειμένου ανάλογη του άρθρου 77 παρ. 4 του Ν. 4738/2020, πρέπει να εξετάζονται, ακόμη και στο πλαίσιο του άρθρου 173 παρ. 1 του Ν. 4738/2020, χωρίς να δεσμεύεται η κρίση του Δικαστηρίου από το προρρηθέν ιδιόμορφο τεκμήριο ως προς αυτές. Άλλωστε, κατά το άρθρο 77 παρ. 4 του Ν. 4738/2020 απορρίπτεται η αίτηση κήρυξης σε πτώχευση, αν η περιουσία και το εισόδημα του οφειλέτη δεν επαρκούν για την κάλυψη των εξόδων της διαδικασίας της πτώχευσης, ενώ στο άρθρο 178 παρ. 1 του Ν. 4738/2020 περιορίζονται οι εν λόγω όροι και εξετάζεται αν τα μη βεβαρημένα στοιχεία της περιουσίας του οφειλέτη και τα ετήσια εισοδήματά του, δεν υπερβαίνουν το ποσό των ετήσιων εύλογων δαπανών διαβίωσης ή αν είναι υψηλότερο, το δωδεκαπλάσιο του ακατάσχετου της παρ. 2 του άρθρου 33 του Κώδικα Εισπράξεως Δημοσίων Εσόδων (Ν. 4987/2022, Α’ 190). Και στην περίπτωση του άρθρου 178 παρ. 1 του Ν. 4738/2020 η αίτηση απορρίπτεται (σελ. 266 της αιτιολογικής έκθεσης του Ν. 4738/2020, Περάκη «Πτωχευτικό Δίκαιο», έκδοση 2021, παρ. 16, περ. Χ1, σελ. 158 – 159, Ψυχομάνη «Πτωχευτικό Δίκαιο», έκδοση 2021, παρ. 1984, σελ. 523, Ολυμπίου «Η πρακτική διάσταση της υπηρεσίας του εισηγητή πτωχεύσεων μικρών και λοιπών οντοτήτων», σελ. 113, https://www.esdi.gr/nex/ images/ stories/pdf/epimorfosi/2021/olympiou_2021.pdf). Ξενίζει, ωστόσο, και είναι ιδιαίτερα άστοχη νομοτεχνικά η διατύπωση του άρθρου 178 παρ. 1 του Ν. 4738/2020, η οποία ορίζει ότι στην περίπτωση εφαρμογής του δεν διορίζεται σύνδικος, ο οποίος προφανώς και δεν διορίζεται, καθώς η πτώχευση δεν κηρύσσεται λόγω απόρριψης της αίτησης πτώχευσης ελλείψει ενεργητικού. Ωστόσο, η ανωτέρω διάταξη, όπως αυτή αντικαταστάθηκε από το άρθρο 81 του Ν. 5072/2023 (Φ.Ε.Κ. Τεύχος Α ́ 198/04.12.2023) και ισχύει, ορίζει πλέον ότι στην περίπτωση αυτή το Δικαστήριο διατάσσει την καταχώριση του ονόματος ή της επωνυμίας του οφειλέτη στο Ηλεκτρονικό Μητρώο Φερεγγυότητας του άρθρου 213, προσδιορίζει την ημερομηνία της παύσης των πληρωμών και επέρχονται οι συνέπειες της καταχώρισης της παρ. 4 του άρθρου 77.
ΙΙ. Σύμφωνα με την παρ. 2 του άρθρου 174 του ν. 4738/2020, σε περίπτωση αίτησης φυσικού ή νομικού προσώπου που δεν δημοσιεύει χρηματοοικονομικές καταστάσεις, με την αίτηση κατατίθεται επί ποινή απαραδέκτου η τελευταία δήλωση φόρου εισοδήματος, η δήλωση στοιχείων ακινήτων και, εφόσον συντρέχει περίπτωση, η κατάσταση οικονομικών στοιχείων από επιχειρηματική δραστηριότητα. Η αίτηση συνοδεύεται από κατάσταση του συνόλου των πιστωτών του και βεβαίωση της αρμόδιας οικονομικής υπηρεσίας για τα χρέη του οφειλέτη προς το Δημόσιο. Η αίτηση μπορεί να συνοδεύεται και από άλλα έγγραφα που υποστηρίζουν τα παρεχόμενα από τον οφειλέτη στοιχεία. Στην παρ. 3 της ίδιας διάταξης ορίζεται ότι ο οφειλέτης υπέχει ως προς τα παραπάνω δηλούμενα στοιχεία ευθύνη σύμφωνα με το άρθρο 952 του ΚΠολΔ, δηλ. τα αναφερόμενα στοιχεία στα παραπάνω έγγραφα τεκμαίρονται αληθή. Ήτοι, για τα αναφερόμενα στα έγγραφα που αναφέρονται στην παράγραφο 2 του παραπάνω άρθρου θεωρείται ότι ο αιτών έχει δώσει βεβαιωτικό όρκο. Τέλος, σύμφωνα με την παρ. 1 της διάταξη του άρθρου 176 του ιδίου νόμου τεκμαίρεται ότι ο οφειλέτης του παρόντος άρθρου βρίσκεται σε παύση πληρωμών όταν δεν καταβάλλει τις ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του προς το Δημόσιο, τους Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης ή πιστωτικά ή χρηματοδοτικά ιδρύματα, σε ύψος τουλάχιστον 60% των συνολικών ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεών του για περίοδο τουλάχιστον έξι (6) μηνών, εφόσον η μη εξυπηρετούμενη υποχρέωσή του υπερβαίνει το ποσό των τριάντα χιλιάδων (30.000,00) ευρώ.

Με την υπό κρίση αίτηση και κατ’ εκτίμηση αυτής, ο αιτών, εκθέτει ότι διάγει το 36ο έτος της ηλικίας του και είναι άγαμος και χωρίς τέκνα. Ότι εργάζεται ως ιδιωτικός υπάλληλος με την ιδιότητα του υπεύθυνου πωλήσεων σε εταιρεία σκυροδέματος με μηνιαίο καθαρό μισθό 1.000,00€, ενώ προηγουμένως εργαζόταν ως χειριστής καδοτροχού σε ιδιωτική εταιρεία που είχε αναλάβει έργα της ………. με αποδοχές 1.000,00€. Ότι το ετήσιο εισόδημά του για το φορολογικό έτος 2024 ανέρχεται σε 12.497,75€. Ότι από τις 24-10- 2011 έως τις 30-06-2025 είχε τη δική του ατομική επιχείρηση με χωματουργικές εργασίες, την διαχείριση της οποίας είχε ο θείος του, αλλά η εν λόγω επιχείρηση σταμάτησε πρακτικά τις εργασίες της το έτος 2017, ενώ η παύση στην Εφορία έγινε τον Ιούνιο του έτους 2025. Ότι φιλοξενείται σε ακίνητο ιδιοκτησίας του αδερφού του. Ότι πιστωτές του είναι: 1) η ΑΑΔΕ, με οφειλή 175.481,07€, και 2) ο ΕΦΚΑ, με οφειλή 35.604,61€, συνολικά δε τα χρέη του ανέρχονται στο ποσό των 211.055,68€, ενώ είναι ληξιπρόθεσμα τους τελευταίους έξι μήνες. Ότι δεν έχει ακίνητη περιουσία αλλά ούτε και κάποιο όχημα. Ότι διαθέτει έναν τραπεζικό λογαριασμό στην …………….., με μηδενικό διαθέσιμο υπόλοιπο, καθώς και έναν λογαριασμό στην …………….., στον οποίο έχει επιβληθεί κατάσχεση από τη Δ.Ο.Υ. Ότι βρίσκεται σε πλήρη αδυναμία εκπλήρωσης των οικονομικών υποχρεώσεών του κατά τρόπο γενικό και μόνιμο και δεν μπορεί να καταβάλει συνολικά τις ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του για περίοδο πλέον των έξι μηνών. Για τους λόγους αυτούς, και όσους άλλους αναφέρει στην αίτησή του, ζητεί να κηρυχθεί σε πτώχευση, να ορισθεί εισηγητής δικαστής καθώς και ο προτεινόμενος από αυτόν σύνδικος πτώχευσης, άλλως να διαταχθεί η καταχώριση του ονόματός της στο Ηλεκτρονικό Μητρώο Φερεγγυότητας του άρθρου 213, προκειμένου να επέλθουν οι συνέπειες της καταχώρισης της παρ. 4 του άρθρου 77 του ν. 4738/2020, ως ειδικότερα ορίζεται στο άρθρο 178 παρ. 1 του ν. 4738/2020, να επιβληθεί η δικαστική δαπάνη εις βάρος της πτωχευτικής περιουσίας και να διαταχθούν τα περαιτέρω νόμιμα.

Με αυτό το περιεχόμενο και αιτήματα, η υπό κρίση αίτηση, αρμοδίως φέρεται προς συζήτηση ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, το οποίο είναι καθ’ ύλην και κατά τόπο αρμόδιο, κατά την προκείμενη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας (α. 130 παρ. 1 του Ν. 4837/ 2020 και 739 επ. ΚΠολΔ) και τις ειδικές διατάξεις της απλοποιημένης διαδικασίας πτώχευσης μικρού αντικειμένου των άρθρων 78 παρ. 2 και 172 επ. του Ν. 4738/2020. Είναι, δε, ορισμένη και νόμιμη, ερειδόμενη στις διατάξεις των άρθρων 76, 77, 176 του Ν. 4738/2020. Απορριπτέο, ωστόσο, τυγχάνει το αίτημα να διαταχθεί η καταχώρηση του ονόματος του αιτούντος στο Ηλεκτρονικό Μητρώο Φερεγγυότητας, καθόσον δεν απαιτείται αίτημα περί τούτου, καθώς το διατάσσει αυτεπάγγελτα το Δικαστήριο σε περίπτωση απόρριψής της αίτησης λόγω ανεπάρκειας της περιουσίας του οφειλέτη για την κάλυψη των εξόδων της διαδικασίας της πτώχευσης κατά το άρθρο 178 παρ. 1 του ν. 4738/2020. Περαιτέρω, εκ των εισφερθέντων πιθανολογήθηκε ότι ο αιτών είναι φυσικό πρόσωπο, το σύνολο της ακίνητης περιουσίας του οποίας δεν υπερβαίνει το ποσό των 350.000,00 ευρώ και έχει την κύρια κατοικία του στην περιφέρεια του παρόντος Δικαστηρίου (άρθρα 78 παρ. 1 και 2 και 172 παρ. 2 του Ν. 4837/2020). Για το παραδεκτό της ένδικης αίτησης συνυποβλήθηκαν: α) εκκαθαριστικό σημείωμα και δήλωση φόρου εισοδήματος έτους 2024, β) Ε3 φορολογικού έτους 2014 για την παυθείσα ατομική επιχείρηση, γ) Ε9 μηδενικά πενταετίας, δ) κατάλογος πιστωτών πιστωτών, ε) βεβαίωση οφειλών από τη Δ.Ο.Υ. ………, στ) λίστα οφειλών από την Γενική Γραμματεία Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους, ζ) λοιπά έγγραφα, κρίσιμα κατά την κρίση του αιτούντος, στ) Γραμμάτιο Συστάσεως Παρακαταθήκης Νο: ……/….-…..-2026 ποσού 250,00€, για την αντιμετώπιση των πρώτων εξόδων της πτώχευσης, κατ’ άρθρο 173 παρ. 2 του Ν. 4738/2020. Τα αναφερόμενα στοιχεία στα παραπάνω έγγραφα, σύμφωνα με τα εκτεθέντα στην υπό στοιχείο ΙΙ μείζονα νομική σκέψη, σε συνδυασμό με τα ως άνω αναφερόμενα στην κρινόμενη αίτηση, τεκμαίρονται ως αληθή, καθότι, ως προς τα τελευταία, θεωρείται ότι ο αιτών έχει δώσει βεβαιωτικό όρκο.

Συνεπώς, αποδείχθηκε ότι ο αιτών, λόγω της προφανούς δυσαναλογίας μεταξύ των ως παραθέτει ληξιπρόθεσμων οφειλών του και των δηλωθέντων εισοδημάτων του, τελεί υπό μόνιμη και γενική αδυναμία πληρωμής των ληξιπρόθεσμων χρηματικών του υποχρεώσεων. Πιθανολογείται, σύμφωνα και με την υπό στοιχείο Ι νομική σκέψη της παρούσας, ότι τα μη βεβαρημένα στοιχεία της περιουσίας του δεν επαρκούν για την κάλυψη των εξόδων της διαδικασίας, καθώς ο αιτών δεν διαθέτει ακίνητη περιουσία. Επίσης, τα ετήσια εισοδήματα του, δεν υπερβαίνουν το ποσό των ετησίων εύλογων δαπανών διαβίωσης ή αν είναι υψηλότερο, το δωδεκαπλάσιο του ακατάσχετου της παρ. 2 του άρθρου 33 του Κώδικα Εισπράξεως Δημοσίων Εσόδων (Ν. 4987/ 2022, Α ́ 190). Συνεπώς, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 178 παρ. 1 του Ν. 4738/2020, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 81 του Ν. 5072/2023, δεν συντρέχει περίπτωση διορισμού συνδίκου, παρά μόνο καταχώρισης του ονόματος του αιτούντος οφειλέτη στο Ηλεκτρονικό Μητρώο Φερεγγυότητας του άρθρου 213 του Ν. 4738/2020. Τέλος, στην προκείμενη περίπτωση ουδείς εκ των πιστωτών του αιτούντος άσκησε νομίμως και εμπροθέσμως παρέμβαση, κύρια ή πρόσθετη, εντός της προθεσμίας των 30 ημερών από τη δημοσιοποίηση στο Ηλεκτρονικό Μητρώο Φερεγγυότητας της υπό κρίση αίτησης κήρυξης σε πτώχευση.

Κατ’ ακολουθία των ανωτέρω, η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί και να διαταχθεί η καταχώριση του ονόματός του, καθώς και της παρούσας, στο Ηλεκτρονικό Μητρώο Φερεγγυότητας του άρθρου 213 του ν. 77 4738/2020, προκειμένου να επέλθουν οι συνέπειές της, κατά το αρ. παρ. 4 ν. 4738/2020 με την επιμέλεια του αιτούντος ή οποιουδήποτε έχει έννομο συμφέρον (άρθρο 84 παρ. 1 – 2 του ν. 4738/2020). Τέλος, θα πρέπει να επιστραφεί στον αιτούντα το ποσό του γραμματίου κατάθεσης του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων, κατ’ άρθρο 173 παρ. 2 εδ. γ’ του Ν. 4738/2020, ενώ κατόπιν της απόρριψης της αίτησης, δεν επιδικάζεται δικαστική δαπάνη.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΔΙΚΑΖΕΙ με παρόντα τον αιτούντα.
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την αίτηση.
ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την καταχώριση: α) του ονόματος του αιτούντος και β) της παρούσας απόφασης στο Ηλεκτρονικό Μητρώο Φερεγγυότητας του άρθρου παρ. 213 του Ν. 4738/2020 με επιμέλεια των αναφερόμενων στο άρθρο 84 παρ. 1 του Ν. 4837/2020 προσώπων.
ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την επιστροφή στον αιτούντα του υπ’ αριθ. ……-….-2026 Γραμματίου Σύστασης Χρηματικής Παρακαταθήκης ποσού διακοσίων πενήντα (250,00) ευρώ του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε στην Κοζάνη σε έκτακτη, …-…-2026 δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις …-….-2026 χωρίς την παρουσία του αιτούντος και της πληρεξουσίας δικηγόρου του.