ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΑ
ΤΜΗΜΑ ΠΤΩΧΕΥΣΕΩΝ
Α.Μ. Πτώχευσης Μικρού Αντικειμένου: 103686
ΑΡΙΘΜΟΣ 33/18-02-2026
ΠΡΑΞΗ ΕΙΣΗΓΗΤΡΙΑΣ ΠΤΩΧΕΥΣΗΣ
(μικρού αντικειμένου)
Η Πρωτοδίκης Πειραιά Στυλιανή – Θεοδώρα Κρεπούρη, η οποία ορίστηκε Εισηγήτρια Πτώχευσης μικρού αντικειμένου του Πρωτοδικείου Πειραιά δυνάμει της με αριθμό ……/2025 απόφασης Συνεδρίασης του Τριμελούς Συμβουλίου Διεύθυνσης Πρωτοδικείου Πειραιά:
ΑΦΟΥ ΕΛΑΒΕ ΥΠΟΨΗ α. την από …..-02-2026 (ΑΠ: …./…-02-2026) αίτηση απαλλαγής κατ’ άρθρο 192 παρ. 2 του Ν. 4738/2020 του Ν.Π. του ……., κατοίκου ………. Αττικής, επί της οδού ……………. αρ. ……., με ΑΦΜ: …….., η οποία κατατέθηκε στη Γραμματεία του παρόντος Δικαστηρίου και η οποία υπογράφεται από την πληρεξουσία Δικηγόρο Άννα Κορσάνου (ΑΜ ΔΣΑ 25284) και στην οποία εκθέτει ότι δυνάμει της με αριθμό …../2022 απόφασης του Ειρηνοδικείου Πειραιά, η οποία δημοσιεύθηκε στο Ηλεκτρονικό Μητρώο Φερεγγυότητας την ….-….-2022 έγινε δεκτή η αίτησή του για υπαγωγή στις διατάξεις του Ν. 4738/2020 και ζητεί την διαπίστωση της απαλλαγής του από τα χρέη σύμφωνα με το άρθρο 192 παρ 1 και 4 του Ν. 4738/2020, β. την από …..-02-2026 έκθεση (ΑΑ: …../….-02-2026) του συνδίκου της πτωχεύσεως, Χ.Κ., Δικηγόρου, Διαχειριστή Αφερεγγυότητας Α’ Τάξης, γ. το με αριθμό πρωτ. …./….-02-2026 πιστοποιητικό περί μη κατάθεσης δικογράφου του Τμήματος Πολιτικού Αρχείου του Πρωτοδικείου Πειραιά και δ. το με αριθμό πρωτ. …/…-01-2026 πιστοποιητικό περί μη κατάθεσης τακτικών ή έκτακτων ενδίκων μέσων του Τμήματος Πολιτικού Αρχείου του Πρωτοδικείου Πειραιά
ΕΠΕΙΔΗ:
Α. Σύμφωνα με το άρθρο 192 του Ν. 4738/2020, όπως αυτό τροποποιήθηκε μετά την προσθήκη της παραγράφου 4 με το άρθρο 86 του Ν. 5072/2023 (ΦΕΚ Α 198/04.12.2023) «1. Με την επιφύλαξη της παρ. 2, ο οφειλέτης – φυσικό πρόσωπο απαλλάσσεται πλήρως από κάθε οφειλή προς τους πτωχευτικούς πιστωτές, ανεξαρτήτως του αν έχουν αναγγελθεί ή όχι, τριάντα έξι (36) μήνες από την ημερομηνία κήρυξης της πτώχευσης ή την καταχώρηση της παρ. 4 του άρθρου 77, εκτός εάν εντός της παραπάνω προθεσμίας υποβληθεί προσφυγή οποιουδήποτε έχει έννομο συμφέρον κατά της απαλλαγής του. Η απαλλαγή έχει ως συνέπεια και την παύση των στερήσεων δικαιωμάτων τις οποίες συνεπάγεται η πτώχευση. 2. Για τους οφειλέτες της παρ. 3 του άρθρου 92, η προθεσμία της παρ. 1 ορίζεται σε ένα (1) έτος. 3. Σε περίπτωση που η προθεσμία της παρ. 1 ή της παρ. 2, κατά περίπτωση, λήγει εντός πενταετίας από προηγούμενη απαλλαγή του οφειλέτη, συμπεριλαμβανομένης και της απαλλαγής κατά τον ν. 3869/2010 (Α ́ 130), τότε η απαλλαγή σύμφωνα με το παρόν άρθρο επέρχεται στην πέμπτη επέτειο της προηγούμενης απαλλαγής. 4. Μετά το πέρας της προθεσμίας απαλλαγής, ο εισηγητής δικαστής, κατόπιν αίτησής του οφειλέτη, αφού λάβει έκθεση του συνδίκου για το ύψος των οφειλών που έχουν επαληθευθεί κατά την πτωχευτική διαδικασία και για το ύψος της αξίας των ακινήτων και λοιπών πάγιων περιουσιακών στοιχείων του οφειλέτη, και εφόσον δεν εκκρεμεί προσφυγή του άρθρου 193, εκδίδει πράξη με την οποία διαπιστώνει την επέλευση της απαλλαγής του οφειλέτη από τις οφειλές του, κατά το παρόν Κεφάλαιο.». Περαιτέρω, όπως τονίζεται στην αιτιολογική έκθεση του Ν. 4738/2020 (υπό 192) «Η αντιμετώπιση της αφερεγγυότητας θα ήταν ελλιπής αν δεν ενσωμάτωνε αποτελεσματικά την απαλλαγή των καλόπιστων οφειλετών φυσικών προσώπων από το βάρος των οφειλών που αδυνατούν να εξυπηρετήσουν. Ένας από τους σκοπούς της πτώχευσης στα σύγχρονα δίκαια είναι η απαλλαγή του οφειλέτη από τα χρέη που δεν μπορεί να εκπληρώσει, ώστε να του δοθεί δεύτερη ευκαιρία. Η παροχή δεύτερης ευκαιρίας στους οφειλέτες πέραν της επιείκειας της έννομης τάξης προς αυτούς, εξυπηρετεί και την εθνική οικονομία, αφενός επειδή διευκολύνει την ανάληψη επιχειρηματικών κινδύνων και αφετέρου επειδή επιτρέπει στα υπερχρεωμένα πρόσωπα να έχουν κίνητρα να εργαστούν και να δημιουργήσουν περιουσία. Όταν δεν υπάρχει δυνατότητα των υπερχρεωμένων προσώπων να απαλλαγούν από τα χρέη τους, αυτά οδηγούνται στην παραοικονομία προς βλάβη του κοινωνικού συνόλου. Ειδικότερα, το άρθρο 192 προβλέπει την αυτοδίκαιη απαλλαγή του οφειλέτη με την πάροδο τριών ετών από την κήρυξή της (με ειδική ρύθμιση για την περίπτωση δεύτερης απαλλαγής εντός πενταετίας). Σε περίπτωση που συντρέχει λόγος να μην απαλλαγεί ο οφειλέτης, όποιος έχει έννομο συμφέρον μπορεί να προσφύγει κατά της απαλλαγής. Περαιτέρω σύμφωνα με το άρθρο 194 του ν. 4738/2020 : «1. Ο οφειλέτης δεν απαλλάσσεται από οφειλές που δημιουργήθηκαν μετά την υποβολή της αίτησης πτώχευσης, οφειλές από δόλο ή βαριά αμέλεια που προκάλεσε θάνατο ή σωματική βλάβη προσώπου, οφειλές από τα αδικήματα του ν. 4557/2018 (Α’ 139), πλην του βασικού αδικήματος της περ. κ) του άρθρου 4 του ν. 4557/2018, και οφειλές διατροφής. Σε περίπτωση χρεών προς το Δημόσιο, κρίσιμος χρόνος, είναι ο χρόνος στον οποίο ανάγεται η υποχρέωση και όχι ο χρόνος δημιουργίας του νόμιμου τίτλου.» 2. Σε περίπτωση που μετά την απαλλαγή οφειλέτη αποδειχθεί ότι παρέλειψε δολίως ή από βαριά αμέλεια την αποκάλυψη της οικονομικής και περιουσιακής του κατάστασης κατά την διάρκεια της πτωχευτικής διαδικασίας ή δεν τήρησε τις υποχρεώσεις του σύμφωνα με το σχέδιο πληρωμών της παρ. 2 του άρθρου 92, το πτωχευτικό δικαστήριο εντός τριετίας από την επέλευση της απαλλαγής, μπορεί μετά από αίτημα πιστωτή να ανακαλέσει την απαλλαγή εν όλω ή εν μέρει ή να θέσει προϋποθέσεις της απαλλαγής, όπως την εξόφληση των οφειλομένων από το σχέδιο πληρωμών.» Ενώ σύμφωνα με το άρθρο 195 του ν. 4738/2020: «1. Φυσικό πρόσωπο που εκ του νόμου έχει αλληλέγγυα ευθύνη λόγω της εκπροσωπευτικής ή διοικητικής του σχέσης με οφειλέτη νομικό πρόσωπο, απαλλάσσεται από κάθε ευθύνη για οφειλές του οφειλέτη, που προέκυψαν εντός της ύποπτης περιόδου ή και εντός των τριάντα έξι (36) μηνών που προηγήθηκαν της ύποπτης περιόδου, με την πάροδο τριάντα έξι (36) μηνών από την υποβολή της αίτησης πτώχευσης, ή είκοσι τεσσάρων (24) μηνών από την κήρυξη της πτώχευσης ή την καταχώρηση της παρ. 4 του άρθρου 77, όποιο από τα δύο προηγηθεί χρονικά, εκτός αν εντός της παραπάνω προθεσμίας υποβληθεί προσφυγή οποιουδήποτε έχει έννομο συμφέρον κατά της απαλλαγής του. Σε περίπτωση χρεών προς το Δημόσιο, κρίσιμος χρόνος είναι ο χρόνος στον οποίο ανάγεται η υποχρέωση και όχι ο χρόνος δημιουργίας του νόμιμου τίτλου. Ως ύποπτη περίοδος νοείται η οριζόμενη στο άρθρο 116 ή η τεκμαιρόμενη ύποπτη περίοδος του δεύτερου εδαφίου της παρ. 2 του άρθρου 81.» «2. Σε περίπτωση προσφυγής, το πτωχευτικό δικαστήριο, εκτιμώντας τα αίτια και τις συνθήκες της πτώχευσης, ύστερα από σχετική έκθεση του εισηγητή, στην οποία καταχωρούνται και οι τυχόν παρατηρήσεις του οφειλέτη και των πιστωτών, και αφού ακούσει τον σύνδικο, αποφαίνεται υπέρ της απαλλαγής, εάν το φυσικό πρόσωπο επιδεικνύει καλή πίστη τόσο κατά την κήρυξη της πτώχευσης όσο και κατά τη διάρκειά της, είναι συνεργάσιμος με τα όργανα της πτώχευσης, δεν ευθύνεται για πράξη ή παράλειψη του άρθρου 127 και η πτώχευση δεν οφείλεται σε δόλιες ενέργειές του. Δεν απαλλάσσονται πλήρως αυτοί που καταδικάστηκαν για κάποια από τις πράξεις του Ενάτου Μέρους του Δεύτερου Βιβλίου του παρόντος ή για κάποια από τις κακουργηματικές πράξεις της κλοπής, απάτης, υπεξαίρεσης ή πλαστογραφίας του Ποινικού Κώδικα. Αν υπάρχει εκκρεμής ποινική δίωξη ή αστική αγωγή για κάποια από αυτές τις πράξεις ή παραλείψεις, το πτωχευτικό δικαστήριο μπορεί να αναβάλει την απόφασή του μέχρι την αμετάκλητη περάτωση της διαδικασίας. Η απαλλαγή ανακαλείται, αν επέλθει μεταβολή πραγμάτων που να δικαιολογεί την ανάκληση εντός τριετίας από την επέλευση της απαλλαγής.» «3. Φυσικό πρόσωπο που εκ του νόμου έχει αλληλέγγυα ευθύνη λόγω της εκπροσωπευτικής ή διοικητικής του σχέσης με οφειλέτη νομικό πρόσωπο, απαλλάσσεται από κάθε ευθύνη για οφειλές του οφειλέτη, που προέκυψαν εντός τριάντα έξι (36) μηνών πριν από την υποβολή της αίτησης υπαγωγής του οφειλέτη νομικού προσώπου στη διαδικασία έκτακτης ειδικής διαχείρισης των άρθρων 68 έως και 77 του ν. 4307/2014 (Α’ 246), με την πάροδο τριάντα έξι (36) μηνών από την υποβολή της αίτησης των άρθρων 68 έως και 77 του ν. 4307/2014 ή είκοσι τεσσάρων (24) μηνών από την αποδοχή της ως άνω αίτησης, όποιο από τα δύο προηγηθεί χρονικά, εκτός εάν εντός της παραπάνω προθεσμίας υποβληθεί προσφυγή οποιουδήποτε έχει έννομο συμφέρον κατά της απαλλαγής του.»
Β. Η νομοθετική παρέμβαση στο θέμα της απαλλαγής, συνίσταται στην παροχή στον οφειλέτη δύο πλεονεκτημάτων σε σχέση με την περιουσία και τα χρέη του : α) Πρώτον, στην εξουδετέρωση των χρεών του οφειλέτη 36 μήνες ή 1 έτος μετά την κήρυξη της πτώχευσης και μάλιστα χωρίς διάκριση αν η πτώχευση έχει περατωθεί ή όχι (όχι όμως και αν η πτώχευση έχει ανατραπεί με άσκηση ενδίκου μέσου, βλ. Ψυχομάνη, ΠτΔ, 2021, σ. 564). Δικαιολογητικός λόγος της σημαντικής απόκλισης των 36 μηνών και του 1 έτους είναι η ύπαρξη επαρκούς κατά τον νομοθέτη περιουσίας (κύρια κατοικία ή/και άλλα πάγια περιουσιακά στοιχεία που υπερβαίνουν σε αξία το 10% των υποχρεώσεών του και δεν υπολείπονται των 100.000 ευρώ, καθόσον στην περίπτωση αυτή, ο οφειλέτης διαθέτει αξιόλογη περιουσία, την οποία, με την αίτηση πτώχευσής του θέτει στην πτωχευτική περιουσία προς ικανοποίηση των πιστωτών, ήτοι περιουσία που καλύπτει 10 % και άνω των συνολικών υποχρεώσεών του και με αξία άνω των 100.000 €.). Και μετά την απαλλαγή, η πτωχευτική περιουσία του οφειλέτη θα εξακολουθήσει να είναι υπέγγυα για τις οφειλές του ενόσω η πτώχευση συνεχίζεται (άρθρο 196). Η απαλλαγή του οφειλέτη αφορά καταρχήν το μέλλον και δεν θίγει με οποιονδήποτε τρόπο τη συνέχιση της διαδικασίας ρευστοποίησης και διανομής των στοιχείων της πτωχευτικής περιουσίας και τα δικαιώματα των πιστωτών επί αυτών. β) Δεύτερον, στη διακοπή της υπεγγυότητας του εισοδήματός του, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 92 παρ. 2, κατά το οποίο «από την κήρυξη της πτώχευσης μέχρι την απαλλαγή του οφειλέτη» στην πτωχευτική περιουσία «ανήκει» μέρος του εισοδήματός του. Η μη απαλλαγή αποτελεί πλέον την εξαίρεση που επέρχεται με πρωτοβουλία οποιουδήποτε δικαιολογεί έννομο συμφέρον και επιβάλλεται η στενή ερμηνεία των διατάξεων, που θέτουν τις προϋποθέσεις ματαίωσης της απαλλαγής (βλ. Γ. Ψαρουδάκης, Η προστασία του οφειλέτη στον ν. 4738/2020: απαλλαγή και κύρια κατοικία, σε συλλογικό τόμο Το νέο Πτωχευτικό Δίκαιο Ουσιαστικά και Δικονομικά ζητήματα, διαδικτυακό σεμινάριο της ΕΝΔΕ 20-3-2021, εκδόσεις Σάκκουλα, σελ. 198).
ΕΠΕΙΔΗ κατόπιν τούτων η αίτηση παραδεκτά εισάγεται καθώς έχει παρέλθει το απαιτούμενο χρονικό διάστημα για την υποβολή της υπό κρίση αιτήσεως, ήτοι τριάντα έξι (36) μήνες από την ημερομηνία κήρυξης της πτώχευσης και είναι ουσιαστικά βάσιμη καθώς δεν ασκηθεί προσφυγή κατά της απαλλαγής του αιτούντα.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΔΕΧΕΤΑΙ την αίτηση.
ΔΙΑΠΙΣΤΩΝΕΙ την επέλευση της απαλλαγής του Ν.Π. του ……., κατοίκου ……. Αττικής, επί της οδού …………… αρ. ………, με ΑΦΜ: ……….., απ’ τις οφειλές του κατ’ άρθρον 192 παρ. 1 του ν. 4738/2020, με τη ρητή μνεία ότι α. ο οφειλέτης δεν απαλλάσσεται από τις οφειλές που τυχόν υπάγονται στις διατάξεις των άρθρων 194 του ν. 4738/2020 και β. ότι και μετά την απαλλαγή του ως άνω οφειλέτη, οι απαιτήσεις των δανειστών δεν διαγράφονται και δεν καταργούνται, απλώς ικανοποιούνται από την πτωχευτική περιουσία του οφειλέτη, η οποία θα εξακολουθήσει να είναι υπέγγυα για τις οφειλές του, όσο η πτώχευση συνεχίζεται, σύμφωνα με το άρθρο 196 του ν.4738/2020, καθώς αυτή αναφέρεται στο μέλλον και δεν θίγει με οποιονδήποτε τρόπο τη συνέχιση της διαδικασίας ρευστοποίησης και διανομής των στοιχείων της πτωχευτικής περιουσίας και τα δικαιώματα των πιστωτών επί αυτών.
Η ΕΙΣΗΓΗΤΡΙΑ ΤΗΣ ΠΤΩΧΕΥΣΗΣ
ΣΤΥΛΙΑΝΗ-ΘΕΟΔΩΡΑ ΚΡΕΠΟΥΡΗ